Δημήτρης Μητροπάνος -Σ΄ αναζητώ στη Σαλονίκη

Σ΄ αναζητώ στη Σαλονίκη               Στίχοι:   Φίλιππος Γράψας Μουσική:   Μάριος Τόκας 1.         Δημήτρης Μητροπάνος                    Αφού με έσπειρε μια μοίρα αυτοκρατόρισσα μήτρα με γέννησε αρχαία Μακεδόνισσα μ’ άδεια φαρέτρα πολεμάω το χειμώνα από το κάστρο στην καρδιά του Πλαταμώνα Αφού με φέρνει μονοπάτι φαναριώτικο ένα σοκάκι με κρατάει σαλονικιώτικο έλα ένα βράδυ την υπόσχεση να πάρεις πριν να τη σβήσει με σφουγγάρι ο Βαρδάρης Σ’ αναζητώ Σ’ αναζητώ στη Σαλονίκη ξημερώματα λείπει το βλέμμα σου απ’ της αυγής τα χρώματα σ’ αναζητώ σ’ αναζητώ μ’ ένα βιολί κι ένα φεγγάρι λείπει το όνειρο εσύ και το δοξάρι Αφού μεθάω μ’ ένα κρασί αγιονορείτικο και μ’ ένα ντέρτι σεκλετίζομαι πολίτικο βρες το μαχαίρι που στα δύο μας χωρίζει κι έλα εδώ στων στεναγμών το μετερίζι Αφού στον Όλυμπο οι Θεοί τ’ αποφασίσανε δώσαν στο κρύο τα κλειδιά κι αυτοκτονήσανε μόνη ξυπνά μόνη κοιμάται τώρα η μέρα με μηχανάκι με κομπιούτερ και φλογέρα Σ’ αναζητώ Σ’ αναζητώ στη Σαλονίκη ξημερώματα λείπει το βλέμμα σου απ’ της αυγής τα χρώματα σ’ αναζητώ σ’ αναζητώ μ’ ένα βιολί κι ένα φεγγάρι λείπει το όνειρο εσύ και το δοξάρι

Estou procurando em Salónica Letras: Philippos Grapsas Música: Marios Tokas 1. Dimitris Mitropanos Depois de semear um destino  imperativo A matriz deu origem ao antigo macedônio No vaio, uto no inverno com uma aljava do castelo ao coração de Platamonas Tendo me trazido um caminho de Fanari um beco de Salônica me giau venha uma noite a promessa de tomar antes de Vardar sair Estou procurando por você Eu estou procurando por você na madrugada de manhã seus olhos estão perdendo desde o início as cores Estou procurando por você Estou procurando por você com um violino e uma lua seu sonho e arco estão faltando Depois de ter bebido com um vinho abençoado e com uma sujeira invejo um cidadão encontre a faca que s separa nós dois e venha aqui nos espirros do meteorito Depois que os Deuses decidiram no Monte Olimpo deu frio às chaves e cometeu suicídio sozinho acorda sozinho dormindo agora o dia com uma motocicleta com computadores e uma flauta Estou procurando por você Eu estou procurando por você na madrugada de manhã seus olhos estão perdendo desde o início as cores Estou procurando por você Estou procurando por você com um violino e uma lua seu sonho e arco estão faltando

Δημήτρης Μητροπάνος-Ρόζα

ΡόζαΔημήτρης Μητροπάνος- Rosa
	Στίχοι: Άλκης Αλκαίος Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος Άλλες ερμηνείες: Υπόγεια Ρεύματα Τα χείλη μου ξερά και διψασμένα γυρεύουνε στην άσφαλτο νερό περνάνε δίπλα μου τα τροχοφόρα και συ μου λες μας περιμένει η μπόρα και με τραβάς σε καμπαρέ υγρό Βαδίζουμε μαζί στον ίδιο δρόμο μα τα κελιά μας είναι χωριστά σε πολιτεία μαγική γυρνάμε δε θέλω πια να μάθω τι ζητάμε φτάνει να μου χαρίσεις δυο φιλιά Με παίζεις στη ρουλέτα και με χάνεις σε ένα παραμύθι εφιαλτικό φωνή εντόμου τώρα ειν’ η φωνή μου φυτό αναρριχώμενο η ζωή μου με κόβεις και με ρίχνεις στο κενό Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία πώς η ιστορία γίνεται σιωπή τι με κοιτάζεις Ρόζα μουδιασμένο συγχώρα με που δεν καταλαβαίνω τι λένε τα κομπιούτερς κι οι αριθμοί Αγάπη μου από κάρβουνο και θειάφι πώς σ’ έχει αλλάξει έτσι ο καιρός περνάνε πάνω μας τα τροχοφόρα και γω μέσ’ στην ομίχλη και τη μπόρα κοιμάμαι στο πλευρό σου νηστικός Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία πώς η ιστορία γίνεται σιωπή τι με κοιτάζεις Ρόζα μουδιασμένο συγχώρα με που δεν καταλαβαίνω τι λένε τα κομπιούτερς κι οι αριθμοί		Letra: Alkis Alkaios Música: Thanos Mikroutsikos Desempenho primeiro:Dimitris Mitropanos Outras performances: Ypoyia Refmata Os meus lábios secos e sedentos… buscam no asfalto água… passam ao meu lado os veículos e você me diz que nos espera o tormento e me empurra no cabaré escuro... Vamos juntos na mesma rua mas os nossos quartos separados em cidade mágica rodeamos não quero mais aprender a viver suficiente para mim a s alegrias de dois beijos Com o jogo de roleta se perde em um conto de pesadelo voz de um inseto agora uma voz minha vida como planta trepadeira me corta e me risca no vazio Como necessito criar a história como a história se faz em silêncio e o que me olha Rosa , paraliso desculpe-me por não entender o que dizem os computadores e números Meu amor feito de carbono e enxofre como mudou assim o tempo passamos sobre os veículos e dentro da neblina a chuva dormimos ao lado Como necessito criar a história como a história se faz em silêncio e o que me olha Rosa, paraliso desculpe-me por não entender o que dizem os computadores e números

Ελεωνόρα Ζουγανέλη-Η Επιμονή σου

Η Επιμονή σου - Ελεωνόρα Ζουγανέλη

Η Επιμονή σου - Ελεωνόρα Ζουγανέλη Μουσική: Κώστας Λειβαδάς Στίχοι: Κώστας Λειβαδάς Αν είναι κάτι που με κέρδισε σε 'σενα κάτι που ήξερε πώς να με ξεπερνάει είναι αγάπη μου αυτή η επιμονή σου μια αγάπη που έμαθε να μην τα παρατάει Αν είναι κάτι που μού είπε να διαλέξω ούτε τα λόγια σου είναι, ούτε η ομορφιά Αυτή η υπέροχη, τρελή επιμονή σου πως είναι κρίμα εμείς να ζούμε χωριστά Αχ να 'ξερες τι δύναμη μου δίνει η δύναμή σου Σαν λες όλα θα γίνουνε κι ακούω τη φωνή σου Σαν λες όλα θα γίνουνε κι ακούω τη φωνή σου Αχ να 'ξερες τι δύναμη μου δίνει η δύναμή σου Αν είναι κάτι που με κράτησε απ' τα ξένα αυτό το φως που δεν υπάρχει σ' άλλη γη κι αυτή αγάπη μου η ίδια επιμονή σου να μοιραστούμε αυτά τα σύννεφα μαζί να μοιραστούμε αυτή τη θάλασσα μαζί Αυτή η ατέλειωτη η γλύκα σου πως με τραβάει να 'ξερες Να περπατήσω δίπλα σου με θάρρος στην ζωή Αυτή η ατέλειωτη η δίψα σου για της ζωής το άγνωστο Τι μού 'χει δώσει να 'ξερες και πού να φανταστείς Αγάπη μου τρελή να με ζητάς μην κουραστείς

Sua Insistência - Eleonora Zouganeli Música: Kostas Livadas Letras: Kostas Livadas Se é algo que você ganhou de mim algo que sabia como me superar esse é o seu amor por você um amor que aprendeu a não desistir Se é algo que me disse para escolher nem as suas palavras nem a beleza Esta maravilhosa e louca insistência como é uma pena que vivamos separadamente Ah, você sabe o que força sua força me dá Como se tudo acontecesse e eu ouço sua voz Como se tudo acontecesse e eu ouço sua voz Ah, você sabe o que força sua força me dá Se é algo que me segura de forasteiros Essa luz que não existe em outra terra e esse amor para mim sua própria insistência para compartilhar essas nuvens juntas para compartilhar este mar juntos Esse amor infinito me faz querer saber Caminha ao seu lado com coragem na vida Esta eterna sede de vida é desconhecida O que me deu para saber e onde imaginar Meu amor é louco para me pedir para não me cansar

Γλυκερια - Μέχρι να βρούμε ουρανό ( Μέχρι να γίνουμε άγγελοι

 Γλυκερια - Μέχρι να βρούμε ουρανό ( Μέχρι να γίνουμε άγγελοι

Até encontrarmos o céu
	Στίχοι: Σαράντης Αλιβιζάτος Μουσική: Στέλιος Φωτιάδης Πρώτη εκτέλεση: Γλυκερία Άλλες ερμηνείες: Θεολόγος Κάππος Στέλλα Θεοφίλου Μέχρι να γίνουμε άγγελοι να βγάλουμε φτερά, ας μείνουμε με γρατσουνιές στους ώμους και στην πλάτη, να μαρτυράνε πως οι δυο πετάξαμε ψηλά σαν κοιμηθήκαμε μαζί στο ίδιο το κρεβάτι. Ρεφρέν Μέχρι να βρούμε ουρανό, άσε με να παραμιλώ, να καίγομαι στο σώμα σου, και να φιλώ το στόμα σου. Μέχρι να γίνουμε άγγελοι να βγάλουμε φτερά, ας μείνουμε με γρατσουνιές στους ώμους και στην πλάτη, τις νύχτες να σε προσκυνώ με λόγια φλογερά σαν θα σε ρίχνω στης φωτιάς ξανά το μονοπάτι. Ρεφρέν		Letra: Sarantis Alivizatos Música: Stelios Fotiadis Desempenho primeiro:Ylykeria Outras performances: Theoloyos Kappos Stella Theofilou Até nos tornamos anjos a criar asas e fique marcado nos ombros e nas costas a mostrar que nós dois voamos alto como durmimos juntos na mesma cama. Refrão Até encontrarmos o céu deixa-me falar e me queimo em seu corpo e beijo aa sua boca Até nos tornamos anjos ao criar asas se fique marcado nos ombro e nas costas as noites que recordo com palavras em labaredas como te gero nas chamas novamente nas veredas. refrão

Γλυκερία - Χαθήκαμε | Glykeria - Xathikame - Officia

 Γλυκερία - Χαθήκαμε | Glykeria - Xathikame -

Perdemos o contato Χαθήκαμε, άραγε να φταιν' οι αποστάσεις, κάποτε ταξίδευες χιλιόμετρα,  μαζί μου μια νύχτα να περάσεις, χαθήκαμε... Χαθήκαμε, ούτε ένα τηλέφωνο δεν παίρνεις,  κάποτε μιλούσαμε μερόνυχτα, και τώρα στο μυαλό σου δε με φέρνεις, χαθήκαμε... Αλλάζουνε οι άνθρωποι, αλλάξαμε κι εμείς, χαθήκαμε, να είσαι μακρυά μου πως μπορείς; Αλλάζουνε οι άνθρωποι, αλλάξαμε κι εμείς, χαθήκαμε, να είσαι μακρυά μου πως μπορείς; να είσαι μακρυά μου πως μπορείς; Χαθήκαμε, φαίνεται να μοιάζει με αστείο,  ούτε μια φορά δεν το φαντάστηκα,  πως κάποτε θα μου 'λεγες αντίο, χαθήκαμε... Χαθήκαμε, ούτε στην γιορτή μου με θυμάσαι,  όμως να το ξέρεις, κι αν με ξέχασες,  με νοιάζει ευτυχισμένος πάντα να 'σαι, χαθήκαμε... Αλλάζουνε οι άνθρωποι, αλλάξαμε κι εμείς, χαθήκαμε, να είσαι μακρυά μου πως μπορείς; Αλλάζουνε οι άνθρωποι, αλλάξαμε κι εμείς, χαθήκαμε, να είσαι μακρυά μου πως μπορείς; να είσαι μακρυά μου πως μπορείς; Χαθήκαμε... άραγε να φταίν' οι αποστάσεις; Χαθήκαμε... Χαθήκαμε... Perdemos o contato, por culpar as distâncias Algo viajou quilômetros comigo, uma noite a passar, perdemos o contato... Perdemos o contato, nem um telefonema algo nos falou, no meio da noite e agora na sua cabeça não me leva, perdemos o contato Mudam as pessoas, nós mudamos, perdemos o contato a estar longe de mim, como você pode? Mudam as pessoas a estar longe de mim, como você pode estar longe de mim, como você pode? Perdemos o contato, parece que aparenta engraçado nem uma vez imaginei como você irá me dizer adeus, perdemos o contato… Perdemos o contato, nem meu aniversário você recorda como você sabe e se você me esquece me preocupo sempre por felicidade por estar sem contato Mudam as pessoas, nós mudamos, perdemos o contato a estar longe de mim, como você pode? Mudam as pessoas a estar longe de mim, como você pode estar longe de mim, como você pode? perdemos o contato… culpamos as distâncias? perdemos o contato… perdemos o contato…    Marco Aurelio Funchal, Marco Aurelio Funchal

Γλυκερια- Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου

O que amo está ao seu lado
	Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος Μουσική: Χριστόφορος Γερμενής Πρώτη εκτέλεση: Γλυκερία Βρεγμένο ρούχο η μοναξιά μου Καθώς βαθαίνει η νύχτα Την άλλη όψη της καρδιάς μου Όσο κι αν έψαξα δεν βρήκα Βρεγμένο ρούχο η μοναξιά μου Που το φορώ και στάζει Το μόνο που έμεινε κοντά μου Το δρόμο που ‘φυγες κοιτάζει Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου Και το `χεις πάρει μακριά Φόρεσες τον ήλιο στο λαιμό σου Κι εδώ δεν ξημερώνει πια Στην ανεμόσκαλα του πόνου Κι απόψε ανεβαίνω Μια σπίθα στη βροχή του χρόνου Πάλι ξεχνάς πως περιμένω Στην ανεμόσκαλα του πόνου Χωρίς φιλί και χάδι Σε μια γωνιά αυτού του τόπου Πώς να τ’ αντέξω το σκοτάδι		Letra: Yiannis Kalpouzos Música: Hristoforos Yermenis Desempenho primeiro:Ylykeria Roupa molhada e minha solidão sob a pesada noite e o outro espera de meu coração ainda que procure, não encontro Roupa molhada e minha solidão Que uso e goteja É só o que fica perto de você a rua você saiu, olho O que amo está ao seu lado e você levou para longe você usa o sol no pescoço e aqui não amanhece mais Na escada da dor e na noite subo Uma chispa de tempo na chuva Novamente me esquece que espero Na escalada da dor sem beijos e carícias Em uma esquina de teu lugar Como que suporto a escuridão

Γλυκερια-Κρυφτό

Γλυκερια Κρυφτό Escondido
	Στίχοι: Ελεάνα Βραχάλη Μουσική: Μιχάλης Χατζηγιάννης Πρώτη εκτέλεση: Γλυκερία Ακούω στο ράδιο σιγανά τραγούδι που μιλά για όσα εμείς δεν λέμε ανοιχτά Μοιάζει το να’μαστε μαζί απάτητη κορφή και ποιος μπορεί ν’αντέξει ν’ανεβεί Εδώ είναι το λάθος μα εδώ και το σωστό ρούχο κλεμμένο σ’έχω απάνω μου καιρό εδώ που φτάσαμε να παίζουμε κρυφτό Εδώ δε φεύγεις εύκολα από κάτι αληθινό ούτε απ’το ψέμα που έχω ανάγκη να σου πω εδώ που φτάσαμε να παίζουμε κρυφτό Μέρες περνώ και δεν περνώ το στόμα μου στεγνό και ίσως απ’τη δίψα να πνιγώ Κοίτα στη χούφτα σου χωρώ με πίνεις πριν σε πιω ένα θαύμα αξίζω πια κι εγώ Εδώ είναι το λάθος μα εδώ και το σωστό ρούχο κλεμμένο σ’έχω απάνω μου καιρό εδώ που φτάσαμε να παίζουμε κρυφτό Εδώ δε φεύγεις εύκολα από κάτι αληθινό ούτε απ’το ψέμα που έχω ανάγκη να σου πω εδώ που φτάσαμε να παίζουμε κρυφτό δε φεύγεις εύκολα από κάτι αληθινό εδώ...		Letra: Eleana Vrahali Música: Mihalis Hatziyiannis Desempenho primeiro:Ylykeria Escuto no radio baixo música que fala sobre tudo de nós o que não falamos abertamente Parece que estamos juntos inacessível e que pode ser capaz e subir Aqui estão erros seus mas aqui também acertos a sua roupa roubada, tenho por longo tempo aqui que chegamos, jogamos escondidos Aqui não saia facilmente dessa verdade nem da mentira que tenho necessidade de te dizer aqui que chegamos, jogamos escondidos Os dias que passo e eu não passo a minha boca seca e talvez sede que afoga Olhe em sua mão, eu me encaixo com a bebida antes de eu fazer um milagre finalmente eu atinjo Aqui estão erros seus mas aqui também acertos a sua roupa roubada, tenho por longo tempo aqui que chegamos, jogamos escondidos Aqui não saia facilmente dessa verdade nem da mentira que tenho necessidade de te dizer aqui que chegamos, jogamos escondidos aqui...
Marco Aurelio Funchal, Marco Aurelio Funchal © 23-02-2011 @ 10:35